ایموجی یا شکلک در واقع تصاویر صورتک‌هایی هستند که این روزها بعضا بر روی داشبورد ماشین ها هم نیز جا خوش کرده اند و مدام در پیام‌های مجازی و تارنماهای جهانی استفاده می‌شوند. ایموجی در واقع به معنای خط تصویری است. کلمه ایموجی در زبان ژاپنی به معنای تصویرنگاشت است و از دو بخش تصویر و شخصیت ساخته شده است.
اولین مجموعه ایموجی با کاربرد گسترده را شیگه‌تاکا کوریتا در سال ۱۹۹۹ ساخت. این مجموعه از ۱۷۲ ایموجی ۱۲ در ۱۲ پیکسلی ساخته شده بود که به صورت بخشی از ویژگی‌های پیام‌رسان i-mode منتشر شد تا ارتباطات الکترونیکی را ساده کند و نقش ویژگی متمایزکننده آن از سایر خدمات مشابه را ایفا کند.
با این حال در سال ۱۹۹۷ نیکولاس لوفرانی تجربه کار با چهره‌های خندانک را آغاز کرد. لوفرانی، اولین شکلک‌های گرافیکی را ساخت و یک واژه‌نامه آنلاین شکلک، گردآوری کرد که در طبقه‌بندی‌های مختلف مانند – کلاسیک، بیان حالات، پرچم‌ها، جشن‌ها، سرگرمی، ورزشی، آب و هوا، حیوانات، غذا، ملت‌ها، شغل‌ها، سیاره‌ها، صورت‌های فلکی و نوزادان مرتب شده و این طراحی‌ها ابتدا در ۱۹۹۷ در دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا ثبت شدند و سپس در سال ۱۹۹۸ این آیکون‌ها به صورت فایل‌های جیف بر روی وب منتشر و اولین شکلک‌های گرافیکی ای شدند که در این فناوری استفاده می‌شدند.
در سال ۲۰۰۰ فهرست راهنمای شکلک که لوفرانی ساخته بود بر روی اینترنت در دسترس کاربران تلفن‌های همراه قرار گرفت و این فهرست شامل بیش از ۱۰۰۰ شکلک گرافیکی خندانک بود. بعدتر فهرست راهنمای مشابه‌ای هم در سال ۲۰۰۲ در کتاب مارابوت به نام دیکو اسمایلیز (واژه‌نامه شکلک‌ها) منتشر شد. در سال ۲۰۰۱ شرکت اسمایلی Smiley Company شروع به ثبت حق شکلک‌های گرافیکی لوفرانی مورد دانلود و استفاده در تلفن‌های همراه شرکت‌های مخابراتی مختلف شامل نوکیا، موتورلا، سامسونگ، SFR (ودافون) و اسکای تله‌مدیا کرد.
سیستم عامل‌های ویندوز فون و ای او اس نیز اقدام به استفاده از ایموجی کردند. همچنین این شکلک‌ها در سال ۲۰۰۹ در سیستم ایمیل و جیمیل پدیدار شد. گوگل در سال ۲۰۱۳ برای نسخه جدید اندروید خود یعنی کیت کت یا همان اندروید ۴٫۴ و نسخه‌های بالاتر در کیبورد خود یا همان گوگل هنگ اوت از نوعی ایموجی که شکلی منحصر به خود دارد، استفاده کرد. در ادامه سیستم عامل‌های ویندوز فون و ای او اس اقدام به استفاده از اموجی کردند.
در حال حاضر باید دانست که ایموجی‌ها نمادهایی برای انتقال لحن و تُن صدا، حالت چهره و زبان بدن هستند و می‌توانند به شکلی مختصر روایت‌گر داستان‌هایی باشند که به تمامی زبان‌ها قابل فهمند. از این روست که در تبلیغات و بازاریابی اقلامی با مخاطب بین‌المللی و گسترده نظیر محصولات خوراکی و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند سودمند واقع شوند.
