تبلیغات نیوز- آسیه فروردین: ارزیابی کیفیت مدیریت منابع در صنعت بیمه، صرفاً به میزان فروش حق بیمه محدود نمی‌شود. بخش مهمی از ارزش‌آفرینی یک شرکت، به این بستگی دارد که منابع جمع‌آوری‌شده را چگونه مدیریت می‌کند و در چه دارایی‌هایی به کار می‌گیرد. این موضوع در بیمه‌های زندگی اهمیت بیشتری دارد، زیرا اندوخته بیمه‌گذار برای سال‌ها در اختیار شرکت قرار می‌گیرد و نحوه سرمایه‌گذاری آن بر ارزش نهایی این اندوخته اثر می‌گذارد.
در این راستا، عملکرد بیمه پاسارگاد در سال ۱۴۰۴ از رویکردی حکایت دارد که در آن، سرمایه‌گذاری به یک مسیر واحد محدود نشده است. طراحی ۳۲ ترکیب سرمایه‌گذاری برای بیمه‌گذاران، از سپرده بانکی و سهام تا صندوق‌های طلا و سرمایه‌گذاری در اختیار شرکت، نشان می‌دهد این بیمه‌گر تلاش کرده بین سه مؤلفه مهم ریسک، بازده و افق زمانی، رابطه‌ای منعطف برقرار کند.
۳۲ مسیر برای یک مسئله واحد
اگر سرمایه‌گذاری را به رانندگی در جاده‌ای با شرایط متغیر تشبیه کنیم، انتخاب سرعت ثابت برای همه مسیرها منطقی نیست. گاهی جاده، لغزنده است و احتیاط، اولویت دارد و گاهی شرایط اجازه می‌دهد سرعت بیشتری انتخاب شود. در سرمایه‌گذاری نیز همه بیمه‌گذاران، ریسک یکسانی ندارند و به یک بازده یا بازه زمانی مشخص فکر نمی‌کنند.
مدل‌های سرمایه‌گذاری پاسارگاد از همین تفاوت بهره می‌برند. برخی ترکیب‌ها وزن بیشتری به سپرده بانکی می‌دهند و محتاط‌ترند، اما برخی دیگر سهم سهام یا صندوق طلا را افزایش می‌دهند و در مقابل نوسان بیشتر، ظرفیت بازده بالاتری ایجاد می‌کنند.
نتیجه این رویکرد در عملکرد سال گذشته نمایان شده است. بر این اساس، بازدهی خالص ترکیب‌ها از ۲۴ تا ۸۱ درصد متغیر بوده و میانگین بازدهی به ۵۸ درصد رسیده است. البته تفاوت این ارقام را نباید به‌معنای برتری ذاتی یک ترکیب دانست. تفاوت بازده، حاصل تفاوت در ترکیب دارایی و سطح ریسک است.
مفهوم تنوع‌بخشی پرتفوی در حوزه مدیریت سرمایه، از همین منطق دفاع می‌کند. از نگاه هری مارکویتز در «نظریه مدرن پرتفوی» (MPT)، مسئله سرمایه‌گذار، فقط انتخاب دارایی با بالاترین بازده نیست، بلکه ترکیب دارایی‌ها به‌شیوه‌ای اهمیت دارد که رابطه ریسک و بازده مدیریت شود. در مدل بیمه پاسارگاد نیز به‌جای جست‌وجوی دارایی برنده، چند مسیر سرمایه‌گذاری در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.
طلا، نمونه شکار فرصت در زمان مناسب
بازدهی ۸۱ درصدی یکی از طرح‌های پاسارگاد، مصداق روشن‌تری از این رویکرد است. طبق توضیح معاون فنی اشخاص این شرکت، سهم قابل‌توجهی از این ترکیب بر سرمایه‌گذاری در صندوق طلا استوار بوده است.
اهمیت این نکته از آن جهت است که طلا در اقتصاد تورمی ایران، ورای یک دارایی سنتی، در برخی مقاطع، به ابزاری برای پوشش کاهش ارزش پول تبدیل می‌شود. بنابراین حضور صندوق‌های طلا در کنار سپرده و سهام، به شرکت امکان می‌دهد بخشی از منابع را در معرض بازاری قرار دهد که رفتار آن الزاماً مشابه بازار سهام یا نرخ سود بانکی نیست.
البته بازده مذکور را نمی‌توان به همه طرح‌ها یا دوره‌های آینده تعمیم داد. مزیت اصلی این ساختار، تضمین بازده بالا نیست، بلکه امکان جابه‌جایی بین فرصت‌های متفاوت بازار است.
این رویکرد در سرمایه‌گذاری منابع خود شرکت نیز دیده می‌شود. بیمه پاسارگاد سال قبل، حدود ۴۹.۳ همت از منابع خود را در سپرده‌های بانکی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و سایر گزینه‌ها به کار گرفت و حدود ۱۰.۳ همت سود از این محل شناسایی کرد. سود حاصل از سرمایه‌گذاری منابع بیمه‌ای نیز نسبت به سال قبل از آن، رشد قابل‌توجهی داشت. این ارقام، در کنار تنوع ۳۲گانه طرح‌های سرمایه‌گذاری، نشانه تلاش شرکت برای استفاده از چند مسیر درآمدزایی و کاهش وابستگی به یک گزینه واحد است.
سرمایه‌گذاری، پشتوانه‌ای برای رشد بیمه‌ای
رویکرد بیمه پاسارگاد زمانی اهمیت بیشتری می‌یابد که با رشد عملیات بیمه‌ای دیده شود. بیمه پاسارگاد در پایان سال ۱۴۰۴، حدود ۲۷.۹ همت حق بیمه تولید کرده و سود خالص شرکت نیز به حدود ۴.۷۲ همت رسیده که نسبت به دوره مشابه، ۷۴ درصد رشد داشته است.
در همین سال، حدود ۵ هزار میلیارد تومان سود مشارکت در منافع به بیمه‌های زندگی اختصاص یافته است. این رقم نشان می‌دهد رابطه فعالیت بیمه‌ای و سرمایه‌گذاری برای پاسارگاد، یک موضوع حاشیه‌ای نیست و اصولاً بخشی از مدل اقتصادی بیمه‌های زندگی، بر مدیریت اندوخته‌ها و ایجاد منافع برای بیمه‌گذاران استوار است.
از سوی دیگر، توانگری مالی ۲۲۰ درصدی در پایان سال گذشته، با سرمایه موجود حدود ۱۸.۸ همت در برابر ریسک عملیاتی حدود ۸.۵ همت، تصویر دیگری از ظرفیت مالی شرکت ارائه می‌کند. این ارقام، به‌تنهایی کیفیت سرمایه‌گذاری را اثبات نمی‌کنند، اما نشان می‌دهند مدیریت منابع به‌گونه‌ای انجام شده که از نظر ظرفیت سرمایه‌ای، امکان تحمل ریسک و توسعه فعالیت را دارد.
رشد فروش، گسترش فرصت سرمایه‌گذاری
توجه ویژه بیمه پاسارگاد برای استفاده از فرصت‌های مختلف سرمایه‌گذاری در سال جاری نیز تداوم دارد. حق بیمه تولیدی شرکت در پنج‌ماهه نخست 1405 به حدود ۱۵.۲ همت رسیده که رشد ۶۴.۷ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل دارد. در همین دوره، بیمه زندگی با سهم ۳۶ درصدی، بزرگ‌ترین بخش پرتفوی شرکت بوده است.
رشد بیمه‌های زندگی، منابع بیشتری برای مدیریت و سرمایه‌گذاری ایجاد می‌کند و عملکرد مناسب این حوزه به جذابیت محصول زندگی برای مشتری می‌انجامد. بنابراین در اینجا سرمایه‌گذاری بخشی از زنجیره خلق ارزش محصول بیمه‌ای است. البته رشد سریع بدون کنترل ریسک، این چرخه را معکوس می‌کند و بزرگ‌تر شدن مقیاس عملیات، تعهدات و فشارهای مالی بیشتری را در پی دارد.
مزیت برخورداری از چند اهرم
در این شرایط، ارزش تنوع سرمایه‌گذاری برای پاسارگاد را باید در انعطاف‌پذیری جست‌وجو کرد. شرکتی که تمام منابع را به یک بازار یا یک نوع دارایی گره نزده باشد، در برابر تغییرات محیط اقتصادی، ابزارهای بیشتری برای تنظیم پرتفوی در اختیار دارد.
مزیت مدل یادشده برای بیمه‌گذار این است که بیمه زندگی می‌تواند همزمان دو کارکرد پوشش بیمه‌ای و شکل‌دهی به پشتوانه مالی بلندمدت را داشته باشد. برای شرکت نیز پیامد آن، تعمیق رابطه با مشتری و تبدیل بیمه‌نامه از یک قرارداد صرفاً حمایتی به محصولی با مؤلفه سرمایه‌گذاری است.
بیمه پاسارگاد در این مسیر، به‌جای آنکه برای همه بیمه‌گذاران نسخه واحد بپیچد، ترکیب آنها را متناسب با سطح ریسک و هدف مالی هریک طراحی کرده است. نقطه قوت رویکرد مذکور این است که اجازه می‌دهد فرصت‌های مختلف بازار در کنار یکدیگر قرار گیرند و منابع، متناسب با شرایط اقتصادی و ویژگی‌های هر طرح، مسیر متفاوتی پیدا کنند.
چنانچه این انعطاف با انضباط مدیریت ریسک، انتخاب دارایی و کنترل کیفیت پرتفوی همراه باشد، سرمایه‌گذاری برای بیمه پاسارگاد، به یکی از پایه‌های خلق ارزش در بیمه‌های زندگی تبدیل می‌شود و تنها یک فعالیت پشتیبان نخواهد بود.
