به گزارش تبلیغات نیوز، بر اساس خبری که سی ام مهرماه بسیاری از رسانه ها آن را منتشر کردند، محمد سرشار، مدیر شبکه تلویزیونی پویا، در صفحه شخصی خود در توئیتر از ممنوعیت تبلیغات در این شبکه ویژه کودکان خبر داد. وی از مصوبه اخیر شورای معاونان سازمان صدا و سیما و دستور معاون سیما خبر داده است که پخش آگهیهای بازرگانی از شبکه کودک متوقف خواهد شد.
مدت زیادی بود که پیگیریها برای قطع پخش تبلیغات تلویزیونی از سوی بسیاری از والدین، کارشناسان و مختصصان حوزه تربیت صورت میگرفت. امری که بارها مورد انتقاد رئیس این شبکه نیز قرار گرفته بود. خواست اصلی این بود که کودکان مخاطب برنامههای این شبکه توانایی تشخیص برنامههای ویژه رده سنی خود و تبلیغات بازرگانی را ندارند و از آن تاثیر میپذیرند. حتی برخی از والیدن معتقد بودند که به دلیل آنکه کودکان قدرت چنین تمییزی ندارند، گاها پیش آمده است که انتظار خرید چیزهایی را از والدین دارند که تنها تصاویر آن را در این تبلیغات تلویزیونی دیدهاند.
رییس شبکه کودک در مصاحبه ای گفته بود: «در آگهیهای بازرگانی چند مشکل وجود دارد خصوصاً در رده خردسال چون خردسالان قدرت تمایز میان برنامههای تلویزیونی و آگهی بازرگانی را ندارند و به همه اینها یک میزان اعتبار میدهند متوجه نمیشوند علامت زرد رنگ آگهی و حذف لوگوی شبکه چه معنی دارد که به آن اعتماد نکنند و پشتوانه کارشناسی وجود ندارد. لذا خردسالان نسبت به آگهیهای بازرگانی بیشترین آسیبپذیری را دارند»
بررسی ها نشان میدهد، هر کودک در هر ساعت تماشای تلویزیون در معرض ۲۰ تا ۳۰ اگهی قرار دارد. اگر متوسط زمان تماشای تلویزیون برای کودکان ۴ تا ۵ ساعت در شبانه روز باشد، هر کودک در هر شبانه روز حدود ۱۳۰، در هر هفته بیش از ۹۰۰ و در هرسال ۴۵۰۰۰ آگهی بازرگانی تماشا می کند.
ممنوعیت تبلیغات برای مخاطبین این رده سنی، اگرچه در مجموعه ضوابط تولید آگهیهای رادیویی و تلویزیونی اشاره شده است ولی تاکنون مورد اجرا قرار نگرفته است. در ماده ۶۹ این قانون به صراحت آمده است که: «هنگام پخش برنامههای ویژه کودکان پخش آگهی های مربوط به مواد غذایی، کبریت، محصولاتی با خواص دارویی و حاوی ویتامین، غذاهای کمکی کودکان، وسایل و اسباب لاغری و شیوههای درمانی آگهی فیلمها با صحنه های وحشتناک و خطرناک و خطرآفرین ممنوع میباشد» امری که در شبکه کودک وجود داشت.»
دلیل اصلی سازمان صداوسیما برای پخش این تبلیغات کمبود بودجه و تامین هزینههای آن سازمان بوده است. این امر حتی صدای مسئول شبکه را هم درآورد و سرشار در گفت و گوی ۳ ماه قبل خود گفته بود: «در این شرایط باید از نمایندگان مجلس بخواهیم که زمان تعیین بودجه سالیانه برای سازمان صداوسیما حتماً پخش آگهیهای بازرگانی از شبکههایی که مختص گروه سنی کودک و نوجوان است را ممنوع کنند چراکه صداوسیما طبق قانونی که مجلس مصوب کرده است برای تأمین هزینههای خود ناگزیر از پخش آگهیهای تبلیغاتی است.»
اما اکنون این ممنوعیت ایجاد و محمد سرشار در توئیت خود، خبر شبکه پویا بدون تبلیغات را داد. او در ادامه از همه فعالین و مادرانی که با کمپین #پویا_بدون_تبلیغات، در این امر به وی کمک کردند، قدردانی کرد.
اما یک روز بعد، سید مرتضی میرباقری، معاون سیما، به قطع آگهیهای بازرگانی از شبکه کودک سیما از اول آبانماه واکنش نشان داد و گفت: حذف تبلیغات بازرگانی از شبکه کودک هدفگذاری کلان رسانه ملی است اما این کار به تدریج انجام خواهد شد.
وی با بیان اینکه از مدت ها قبل و به رغم شرایط نامساعد مالی سازمان بنابه درخواست مخاطبان شبکه کودک، تبلیغات دراین شبکه روند نزولی داشته است افزود: با توجه به سیاستگذاری صورت گرفته روند کم کردن تبلیغات دراین شبکه همچنان ادامه دارد تا دربازه زمانی مشخص بتوانیم این تبلیغات را به تدریج از شبکه کودک حذف کنیم.
معاون سیما تاکید کرد : سازمان صداو سیما علاقهمند است تا از همین امروز تبلیغات را در شبکه کودک حذف کند اما شرایط سخت مالی و اقتصادی اجازه این کار را نمیدهد و امیدواریم با یاری نهادهای مسئول دراین زمینه با سرعت بیشتری حرکت کنیم.
ظاهرا معلوم نیست در صداوسیما چه می گذرد؟ چگونه نهایی شدن یک موضوع مهم که مدت ها خواسته مردمی بوده است، بعد از اعلام مدیر شبکه، یک روز بعد از سوی مدیر ارشد وی تکذیب می شود! با این وعده های حذف تدریجی، اکنون جای این پرسش باقی است که واقعا درآمدهای صداوسیما مهم تر است یا اثرات تخریبی این آگهی های بازرگانی که در لابلای برنامه های کودک پخش می شود. بدیهی است این قشر قدرت تفکیک پیام بازرگانی از پیام های آموزشی مندرج در برنامه های کارتونی و… را ندارد.
آیا حفظ سلامت روحی و روانی کودکان مهم تر است یا حفظ درآمدهای سازمان؟ وآیا مدیران این سازمان قدرت تعیین مسیر جایگزین برای کسب درآمد را ندارند و این درآمد باید به قیمت آسیب ها و مضرات آگهی های بازرگانی بر روح و روان کودکان تمام شود؟ در کجای دنیا با کودکان این گونه رفتار می کنند که ما می کنیم؟ اگر هم مدعی هستیم در سایر نقاط دنیا، علیه کودکان در قالب برنامه های تلویزیونی به صورت برنامه ریزی شده، اجحاف می شود، باید بپذیریم ما با تمام ادعاهای اخلاق مدارمان، گل سرسبد این رفتارهای سودجویانه و ضد حقوق کودک هستیم. مگر اینکه تماشای آگهی های بازرگانی تلویزیون را با توجیه کاهش درآمدهای سازمان، جزء حقوق مسلم کودکان بدانیم! برای تصمیم شجاعانه و اخلاقی، ذره ایاندیشه باید و پاره ای وجدان!
