نام‌گذاری یک بیمارستان به نام یک شاعر و ادیب یک خطای اساسی در برندینگ و رفتاری غیرقابل دفاع در هویت آفرینی کلامی است. این احتمال قوت دارد که در زمان تاسیس، گروهی از پزشکانِ سهام‌دار گرد هم آمده‌اند و بدون مشورت‌گیری، انتخاب اسم کرده‌اند.
به گزارش تبلیغات نیوز، آیدین نامدار در تبریزمن نوشت: سال‌ها از تاسیس بیمارستان شهریار تبریز می‌گذرد و نام این بیمارستان به اندازه کافی برای تبریزیان آشناست. این‌که این بیمارستان تصمیم گرفته درست در مقابل یک مرکز تجاری پرتردد دست به تبلیغ بزند، خود موضوعی قابل تحلیل است و نشان می‌دهد صنعت درمان هم بالاخره مجبور شده وارد بازی‌های رقابتی شود. موضوعی که ۶ سال پیش در سمیناری در تبریز پیش‌بینی آن را کرده بودم.
اما نکته اساسی این پست، استفاده از تصویر استاد شهریار است که به نظر من خطای بزرگی است که بیشتر بر اِلِمانی ضعیف از برند یعنی نام آن تاکید دارد.
اولین مواجهه من با این استرابُرد حاوی احساسات خیلی خوب بود. از دور که دیدم، فکر کردم یک رویداد ادبی در شهرم در پیش است! اما وقتی نزدیک شدم احساسم کمی تغییر کرد.
البته از حق نگذریم سلیقه دیزاین و چیدمان محتوا در تصویر قابل قبول است و باید از این بابت از طراح محترم تشکر کرد. نکاتی هم در خصوص شعار و برگردان انگلیسی آن و این‌که چقدر چنین برگردانی ضرورت دارد، مواردی هست که در حوصله این یادداشت نمی‌گنجد
امیدوارم با چنین نقد‌هایی سنگی هرچند کوچک از مسیر رشد دانش کسب و کار در تبریز برداریم.
